| REHABİLİTASYONUN AİLE BOYUTU |
|
|
|
|
Engelli bireylerin rehabilitasyonu sürecinde, bireyle birlikte ailesi de sürecin parçası olarak yer alır. Engelli bireyle yaşamı paylaşan aile bireyleri, normalde var olan rollerinin yanı sıra, onun tedavisini yaptıran, bakımını üstlenen, fazladan maddi yükünü karşılayan rollerindedir. Çocuğunun engelli olduğunu öğrenen ailelerin ilk tepkileri “şok”tur. Eğer ki aile hamilelik sürecinde, doğacak bebeklerinin engelli olacağını öğrenirse duruma kendilerini biraz daha hazırlayabilir. En azından, bazı hamilelikler için, böyle bir çocuğun dünyaya gelmesi-gelmemesi konusunda karar vermiş olmaktadırlar. İlk tepki şoktan sonra durumu inkar etme, keder ve depresyon yaşantısı içine girerler. “Benim çocuğumun nesi varmış, doktorlar nereden biliyorlar ki!” “Neden biz,neden ben” “Ne günah işledim, Allah cezalandırıyor” “Acaba eşimin tarafından gelen bir bozukluk mu?” “Artık hiç sokağa çıkmaz, akrabalarla görüşmez oldum” “Her şeye ağlar oldum, hiçbir şeyi aklımda tutamıyorum, çok çabuk unutuyorum” Tüm bunlar ve bunlar gibileri ailelerin sık sık kulandıkları ifadelerdir. Aile bir süre sonra çocuğun tedavisi için araştırmalara başlar, nerede bir kişiyi duysa-bir yeri öğrense çocuğunu oraya götürme eğilimindedir. Özel eğitim merkezlerinin birinden bir diğerine dolaşma, doktor doktor gezme, şifa verdiğini öğrendiği hocalara gitme yaşadıkları duygu sürecinin sonuçlarıdır; bir an önce bu engeli yenip çocuğunu sağlığına kavuşturmak isteği içindedirler. Bu biraz da yanlış-eksik bilgi sahibi olmalarındandır. Zaman içinde ailenin, farklı gelişen çocuğunu kabul etmesi umulan düzeydir. Aile çocuğunu daha iyi tanıdıkça durumu kabulü kolaylaşır, kabul ettikçe de çocuğunun neyi yapıp neyi başaramayacağını daha isabetli değerlendirebilir. Elbette ki, uzmanın “bu durumu kabul etmelisiniz” demesiyle olmayacaktır bu. Ortada, doğmamış sağlıklı çocukla ilgili bir yas, gerçekleşmeyecek umutların verdiği hayal kırıklıkları, en yakınlarının bile desteğini alamamaktan kaynaklanan yalnız kalma durumu, fazladan yapılması gereken hastane masrafları ve günlük hayata ait olağan sorunlara eklenmiş yeni sorunlar vardır. Peki ailenin durumu kabul etmesi süreci nasıl gerçekleşecektir? Rehabilitasyon merkezinin bundaki payı nedir? Sorular (5)
![]() Yazan emre sezzgin, Mart 25, 2008
rehabilitasyon tam olarak ne demektir.neler ve kimler rehabile edilebilir? nerelerde kullanılılır?sadece insanlar üzerinde mi uygulanır? tez araştırması için soruyorum şimdiden teşekkürler
Yazan erdem dinçer, Nisan 02, 2008
Ailelerin bir araya gelerek oluşturdukları küçük gruplar ile rehabilitasyon üzerine bilgi almak istiyorum.Ayrıca ANKARA'da böyle bir yer varmı?Ücretleri ne durumda?zaten madden ve manen çökmüş bir aile daha fazla çökmesin....Teşekkürler..Erdem Dinçer
Yazan Yasemin Yıldırım, Nisan 04, 2008
Merhaba Emre Bey,
Rehabilitasyonun anlamı :Bir kimsenin iş yapmaya engel olan sakatlığını, yetersizliğini gidermek veya bozuk olan ruhsal durumunu düzeltmek amacıyla uygulanan tedavi, iyileştirme. Bu yazıda kastedilense şuydu: son yıllarda farklı gelişen çocuklar için-özellikle zihinsel engelli,bedensel ve işitme engelli-ülkemizde pek çok özel eğitim merkezi diğer adıyla rehabilitasyon merkezi açıldı. Bu merkezlerde bu çocuklar eğitilerek kendi kendilerine yeterli bireyler haline getirilmeye çalışılıyor, böylece çocuklr ve aileleri daha kaliteli bir yaşam sürebilecekler. Yazıdan da anlaşılacağı üzere merkezlerdeki ailelerin süreçlerini ve yapılabilecekleri anlatmaya çalıştım. Tez çalışmanızda başarılar dilerim Yazan Yasemin Yıldırım, Nisan 04, 2008
Merhaba Erdem Bey,
İstanbul'da yaşantı grupları yapan merkezler var ve fiyatları 50 ytl den başlıyor,çalışmalar belli saatlik oturumlar şeklinde yapılıyorlar. Ankara'da da vardır sanırım.Bunun için danışmanlık merkezlerine, ps*kodrama merkezlerine vaşvurabilirler. Maddiyat bu aileler için sorun olabiliyor gerçekten, zaten günlük hayata ait harcamaların yanısıra ekstra sağlık,eğitim ve yol masrafları oluyor ailelerin. Devam ettikleri bir özel eğitim merkezi varsa oradan ps*kolojik destek alabilirler. Bir annenin benimle paylaştığı bir şey vardı; kurumda çocukları dersteyken birbirleriyle paylaştıkları her şey onlar için bir çeşit terapi demekti.Çünkü sorunlar benzerdi ve birbirlerini anlayabiliyorlardı. Umarım yardımcı olabilmişimdir Yazan caner şenol, Mayıs 07, 2008
fizyoterapistler tanı koyacak eğitimden geçmyorlarmı ve ortopedistler beyin cerrahları nöroloji uzmanları varken fizik tedavi uzmanı gereksiz değilmidir sonuçta koyabileceği tanılar diğer hekimlerce zaten koyulabiliyor madem ne işe yarıyor bu fizik tedavi uzmanı bildiğim kadarıyla bu uzmanlık saddece türkiye ve ingilterede var diğer ülkelerde yok yorumlarnızı alabilirmiyim..
Soru Sorun
Copyright 2007. All Rights Reserved. |
| < Önceki | Sonraki > |
|---|